Benim Dedem Güzel Bir İnsandı – Melanous

Benim dedem güzel bir insandı. 70’inde güneş altında tarlada çalışırken beyin kanamasından vefat etti. Ben küçüktüm, top oynuyordum haber geldiğinde. Babam kapısını kapatmıştı, ben koridordaydım. Annem neredeydi bilmiyordum, babam ağlıyordu. Havası kaçmış kırmızı topuma son bir tekme attıktan sonrasını hatırlayamıyorum, ufacıktım.

Geçen ay ilçe merkezindeki hastahaneye ameliyat olmak için gelmiş, oturma odamızdaki kanapede sırt üstü şekilde yatmış elindeki teypteki kasede birşeyler fısıldayan bu hasta ve sakallı dede’nin (o zamanlar öyle derdim) ölümünün evimizde bu denli etki yaratmasını anlayamıyor olsam da Arhavi’nin gri bulutlarından görünmeyen gökyüzünün altında kör topal uzanan asfalt yollarında ekmek almak için yürürken evin matemini sokaklara taşıyordum.

O vakitler benim matemim top oynama zevkimden mahvoluşu ile nasıl bir alakası vardı bilmiyorum ancak yıllar sonrasında bir bedene bürünen bu matemim gittikçe benliğimin içlerine yerleştiğini gecenin bir vakti ortaya çıkabilmesinden anlıyorum.

Onunla ilgili hatırladığım birkaç anımdan önceleyin bahsettiğim olanında, sonradan öğrendiğim kadarı ile bir hafta süresince uzakta kaldığı nineme özlemini kasetlerle paylaşırmış.

Ninem ise nazlı bir kadınmış. Hastalık hastalığı olduğu her fırsatta aile içerisinde eline batan diken hadisesi ile gülümseyerek anımsanır hala. Hikaye ise aşağı yukarı şöyledir, günün birinde ninemin eline bahçedeki çiçeklerin birinin dikeni batar. Günlerce ah parmağım, vah elim diyerek ortalığı velveleye verir. Herkes onun bu durumuna alıştığından, 60lı yaşlarında -o köylü kadınlara has- kırışıksız yüzüne gülümseyerek onunla ilgilenmişler. 5-6 gün boyunca devam eden velvelesinin sonunda, evin en küçük oğlu olan babam hangi eline diken battığını sorduğunda ellerine bakarak yanlış elini göstermiş. Ve sonrası bol gülümsemeli tatlı bir anı olarak ailenin hafızlarında yer etmiş.

İkinci dünya harbi dolaylarında askere gidip 4 yıl evine dönmeyen dedem ise, askerlik öncesinde elinde sazla dolaşan -pek de tanınmayan- bir köy ozanıymış. Şimdilerde kendisi ve şiirleri ismi adı bilinmeyen, yerel halk ozanlarını konu alan bir ansiklopedide ve birkaç internet sitesinde yer almakta olan bu iyi insan askerlik sırasında okuma yazmayı öğrenmiş. Sonrasında ise şiirleri şu edebiyat derslerinde öğretilen ozanların defterlerinden birisinde eğri büğrü bir yazı ile vücut bulmuş. Hayatı boyunca köy dışına askerlik ve doktora görünme sebebi dışında çıkmamış bu adamın nineme olan sevgisi ise aile bireylerinin birbirine anlattıkları anı olarak pek az kulağa değebilmiş.

Sabahları bizim yörede demlenen çay bitmeden sofradan kalkılmaz. Ve çoğu sabah o çayı erkenden kalkan dedem demler, sofraya katıkları koyar ve ninemi kaldırırmış. “Bir kere bile sesimi yükseltmemişimdir oğul annenize” diyen bu naif insanın sesini yükselttiğine ise pek şahit olan olmamış ailemizde. Bizim  evimizde geçen bir haftasında sessiz sessiz ağladığına şahit olmuş bizimkiler, neneme olan hasretine yormuşlar. “Babanız benden evvel ölürse onsuz yapamam oğul” diyen nenem ise, dedemin vefatından tam bir yıl sonra, aynı gün yattığı yerde gözlerini yumarak hayat ile vedalaşmış. Ben küçüktüm o zaman, anneannemin yanında sobanın kuzinesine yerleştirmek üzere kendim gibi küçük insan şeklinde kurabiyeler yapıyordum.

Bakkalın, manavın bile olmadığı, paranın bir anlam ifade etmediği 2000 küsür rakımlı bu köy yerinde kuzinenin içinde kızaran kurabiyelerimi kuzinenin buğulu camından izlerden kırışıksız yüzüyle ninemin, sakallı dedemin yanına gittiğini düşünüp mutlu oluyordum.

Kızarmış kurabiyelerimi soğumalarını beklemeden ağzıma atarken gülümseyişimin sebebinin kurabiyenin lezzetine tam kıvamında olmasından mı yoksa onların birlikte kırlarda çekindiği fotoğraftaki gibi güzel ve bol yeşilli bir yerde birlikte olduğuna inandığımdan mı olduğunu ise hatırlayamıyorum.

Reklamlar

De ki işte:

Aşağıya bilgilerinizi girin veya oturum açmak için bir simgeye tıklayın:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Google+ fotoğrafı

Google+ hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Connecting to %s