Pia – Attila İlhan

ne olur kim olduğunu bilsem pia’nın
ellerini bir tutsam ölsem
böyle uzak uzak seslenmese
ben bir şehre geldiğim vakit
o başka bir şehre gitmese
otelleri bomboş bulmasam
içlenip buzlu bir kadeh gibi
buğulanıp buğulanıp durmasam
ne olur sabaha karşı rıhtımda
çocuklar pia’yı görseler
bana haber salsalar bilsem
içimi büsbütün yıldız basar
bir hançer gibi çıkıp giderdim

ben bir şehre geldiğim vakit
o başka bir şehre gitmese
singapur yolunda demeseler
bana bunu yapmasalar yorgunum
üstelik parasızım pasaportsuzum
ne olur sabaha karşı rıhtımda
seslendiğini duysam pia’nın
sırtında yoksul bir yağmurluk
çocuk gözleri büyük büyük
üşümüş ürpermiş soluk
ellerini tutsam pia’nın
ölsem eksizsiz ölürdüm…

Reklamlar

“Pia – Attila İlhan” için bir yorum

  1. Kafamda siiri oynuyorum,pia kendinde beyaz tenli,kirmizi rujlu bir kadin,uzun boylu ve narin ama.satir satir geciyorum bu kadinla birlikte.kaf yagmur yagiyor kah gunes aciyor.bazen gemideyiz bazense nerdeyiz bilmiyorum.gozlerim doluyor okurken.anlatamiyorum ama kendime kendi sesimle.neden ki bu titreyisim,tanimadigim kafamda canlandirdigim bir kadin ki onu ortaya koyan siir benim bile degil :))bilmiyorum.bir kadin sulieti olusturdu zihnimde.arastirdim nedir PIA diye.hayalk kirikligiymis :(

    Beğen

De ki işte:

Aşağıya bilgilerinizi girin veya oturum açmak için bir simgeye tıklayın:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Google+ fotoğrafı

Google+ hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Connecting to %s