Gökyüzü dediğin… # Melanous

Pas kokulu demirlerin ardında ölümü bekleyen mapusun tek dileğiydi bir avuç gök.

Ahmed Arif prangalar eskitti bekleyişi içinde.
O, bekledi. Bir an daha geçse gökyüzü yarılacak ve içindekileri dökecekti, öyle sanmıştı.

Ahmed:

Yokluğun, Cehennemin öbür adıdır
Üşüyorum, kapama gözlerini…”

demişti.
O, suskunluğunu korudu; bekledi.

Bardaktan boşalırcasına yağmur yağmasını bekledi. Bir avuç göğe hasret, bekledi.

Gökyüzü yağacaktı. Soğuk ve demir kokan paslı hücre penceresinden uzattığı gökyüzüne hasret ellerinde -damla damla- bir avuç gök birikecekti. Özgürlüğe susamış halde bir yudum içecekti, daha sonra tüm suçlarından arınırcasına  yüzüne sürecekti. Damarlarında hissedecekti. Kokusunu içine çekecekti. Hücre lambası yanacaktı, sönecekti. Gardiyan uykusunda bir bahar günü Arap devrimini başlatacaktı. Bir martı vapurdan atılan simit parçasını iştahla midesine indirecekti. Bir çocuk  yemyeşil bir kırda dut ağacının zamanın ağırlığıyla eğilmeye başlamış olan kalın dallarından birine halatlarla bağlanmış bir salıncakta sallanacaktı. Ilık bir meltem çocuğun şakaklarından süzülüp  sarı, dalgalı saçlarını tarayacaktı. İki aşık, henüz yerleştikleri evlerinde, idareten buldukları bir yatakta birbirlerine sarılacaklardı. Yağmur pencere pervazından içeri sızacaktı. Erkeğin beceriksizce ikiye böldüğü pet şişenin içine damlayacaktı. Yankı yapacaktı, yankı yapacaktı…

O yağmur yağmasaydı, ismi bilinmeyen bir üçüncü dünya ülkesinin kimsenin nerde olduğunu bilmek istemediği köyünde bir kız çocuğu intihar edecekti. Tanrı utancından başını toprağa gömecekti. Melekler gökyüzünü terkedecekti. Bir mevlevi sendeleyecek, bir kutsal yerle bir olacaktı. Turgut Uyar ölecekti, şiir komplo teorilerine kurban gidecekti.

Daha sonra tamamlamak üzere yarım kaldı yazı. Belki bir gün sonunu getirebilirim.

Reklamlar

“Gökyüzü dediğin… # Melanous” için bir yorum

  1. Bazen yağmaması ne kadar ağırdır yağmurun… Yağsa bir yağsa rahatlayacak hem gökyüzü hem ben….. Nasıl yakındır bu duygu… Tamamlanmasa da anlatır pek çok şeyi böyle yazılar..
    Hatta tamamlanması ölümcül bile olabilir bazen….
    Şiirle ve yazıyla kal melanous…

    Beğen

De ki işte:

Aşağıya bilgilerinizi girin veya oturum açmak için bir simgeye tıklayın:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Google+ fotoğrafı

Google+ hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Connecting to %s