Melanous # O kadın ki…

O kadın ki hiç yazılmamış şiir gibidir, şairinden bihaber hapsolduğu kulesinin en üst katında yaşar. Şairi onun için yel değirmenleriyle dövüşedursun, o mavi imgeler yeşertirdi kulesinin gökyüzüne en yakın penceresinde. Nice şairler soldu henüz var olmadan, nice yitik şairler yenik düştü değirmenlere.

Zaman herşeyin ilacıydı, şair öyle sanmıştı. Ah şu şairler! Rüzgara inanacak kadar saf, rüzgar ile uçabilecek kadar hayalperesttirler. Nice şair henüz şiirini yazamadan savruldu bulutların ötelerine. Nice şiirler yok oldu henüz yazılamadan. Ah o şiirler! Tüm kadınsılıklarıyla ve tazelikleriyle -henüz şiir yazmış olsun yada olmasın- tüm şairlerin hayallerini süslerlerdi.

Şair uçtu, şiir soldu, değirmenler döndü, döndü ve döndü…

Reklamlar

“Melanous # O kadın ki…” için 2 yorum

De ki işte:

Aşağıya bilgilerinizi girin veya oturum açmak için bir simgeye tıklayın:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Google+ fotoğrafı

Google+ hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Connecting to %s