Kar Gitti – Haydar Ergülen

Kar şiir gibi, az yağıyor. Bu cümlede azlığa övgü, çokluğa yergi yoktur. Sadece kendini özleten şeylere dair biraz sitem, biraz serzeniş vardır, benim şiir yazmayı özleyişim gibi. Şiir bu, bazen yazıyorken bile özlenir, kar en çok yağıyorken özlenir. Şiir ve kar. İkisinde de yolunu şaşırmışlara mahsus bir esriklik, alıp başını gitme, aramızdan çekilme hali vardır. İkisi de lükstür. İkisi de hemen yoksulları akla getirse de yoksullara göre değildir. Şiir, sıcak bir süt gibi yoksul çocukları doyurmaz, masum uykularda düşbeyaz rüyalara kandırmaz. Kar yıldızlı bir yorgan gibi yoksulları tepeden tırnağa örtmez, korumaz, sıcak tutmaz. Şiir ve kar: İkisi de gevezelere göredir. İkisi de boş vakitler, uzun, geniş zamanlar ister, gelecek ister, geleceğe birer mektup gibi yollansınlar, kırk aylar yol alsınlar, kırk aylar cevap diye yazılsınlar ve geri dönmelere, yeniden buluşmalara, hakiki kavuşmalara vesile olsunlar, en çok da özlensinler ister, şiir ve kar.
Ben de karlı ve şiirli bir çocukluk ülkesinde, rüyalarla, kelimelerle, kâğıtlarla ‘zengin’ yaşamış bir çocuk olarak, kıştan ayrı kar ve kelimelerden ayrı bir şiir özlerim. Yoksa da düşlerim. Belki de düşlediğimiz için vardır onlar, bize düş payı bıraktıkları içindir bunca özlemimiz. Kar ve şiir, ikisi de çağrıştırdıklarıyla daha bir büyür gözümüzde, gönlümüzde, ikisi de çağrışı zengini yapar özleyeni, düşleyeni. Şiir gelmiyor, işte kar da gitti! Şiir ve kar: İkisinde de ince ince kedere salan, yoksa bile keder yaratan ortak bir sızı var. Sızıyor ve sızlıyor. İkisi de birbirini hatırlatıyor, çağırıyor. En çok ölülerimizi, en çok yoksunluğumuzu, yoksulluğumuzu. Artık bu kış şiir yazmasam da olur, kar yeterince keder bırakıp gitti, hatta kederin keyfini sürecek kadar. Kar ve şiirin ardından her zaman bahar gelmez, bazen de yalnızlık gelir. Dünyanın, zamanın ve hayatın ıssızlığı buluşur, bazen, uzun sürmüş bir çocukluk gibi göz alabildiğine beyaz, korkutacak kadar beyaz bir ülke gibi geçmiş bir boşluk, gecikmiş olarak gelir.
Şiir de büyüyor şimdi, kar da. Ama sormayın nerede? İkisi de boşlukta büyüyor, boşluğu büyütüyor. Dünya ıssızlıktan geçilmiyor. Geç!

Reklamlar

De ki işte:

Aşağıya bilgilerinizi girin veya oturum açmak için bir simgeye tıklayın:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Google+ fotoğrafı

Google+ hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Connecting to %s