Beş Mevsim – Edip Cansever

Kendisi yılda beş mevsim içimizde nefes alıyor zaten.

yaşamım bir şarkıcının iç çekme anıdır
beş mevsim yaşarım yılda
bölerim bölerim bir kayısıyı, çıkardığı ses
bir yakınlık duygusudur yüzümle sakalımla
yaşamım bir şarkıcının iç çekme anıdır.

balıklar dinlenirken sularda, sokak adlarında
uykulardan geçerim
ya sabahtır erkendir, ya kimseler rastlamaz bana
ya alıp başımı gitmek isterim
bir şiir yazmışımdır da güneyde
güneyde portakalda.

ben sanki bir gazetenin hiç okunmayan yerlerindeyim
kalmışımdır ya da bir kentin varoşlarında
kendimle konuşurum, çok tuhaf bir noterimdir ben
imzam bir kıyının kıyı olarak imzasıdır
olurum böyle işte kumda çakılda.

ben belki de bir yarış arabasındayımdır kim bilir
ellerim direksiyonda
kaplanmıştır soğuğumla her yanım
hiçbir şey duymuyorumdur hızımla sevişmekten başka
bir de var her görünüşten tatmışımdır bilirim
bir kozmonotumdur yani en son dönen dünyaya.

yaşamım bir şarkıcının iç çekme anıdır
beş mevsim yaşarım yılda.

Reklamlar

“Beş Mevsim – Edip Cansever” için 4 yorum

  1. Tragedyalar IV / Edip Cansever

    LUSİN
    ……………..

    STEPAN
    Elini verir misin, elini?
    Benim anladığımca sen
    Bir başına yüceltmek istiyorsun kendini
    Bu böyle olunca da, o zaman
    Şaşırma bir gün mutluluk yerine
    Daha hiç denenmemiş bir acıyla karşılaşırsan.

    LUSİN

    Bir acıyla.. daha hiç denenmemiş!.

    STEPAN
    Bak işte, en soylu isteklerle odama geliyorsun
    Ve düşün, insanlığının en alımlı katında
    Her şey bu kadar doğal, her şey bu kadar güzelken
    Sorarım, neden böyle yabancı kalıyorum sana?

    LUSİN
    Bilemem ki Stepan..

    STEPAN
    Bak Lusin, çünkü ben sevmiyorum kadınları
    Bu tuhaf alışkanlığı, bu gereksiz yakınlığı
    Sense bencillik diyeceksin buna. Ya da
    Bir zevk düşkünlüğü diyeceksin. Oysa hiçbiri değil..

    LUSİN
    Peki, ya nedir?

    STEPAN
    Olsa olsa bunca çıkmazı
    Sürdürmek benimkisi bir zevk biçiminde boyuna
    Ve yaratmak yeniden bütün iğrendiklerimi.

    LUSİN
    Kaçınılmaz bir yalnızlık seninkisi. Ayrıca
    Katı, ilgisiz, iğreti…

    STEPAN
    Ve diyebilirsin ki Lusin, soyu kalmamış hayvanlar gibi
    Öyle bir buz çağını yaşıyorum da
    İçkiyle aşıyorum, içkiyle çözüyorum bu cehennemi.

    LUSİN
    Hiçbir şey yapmadan, hiçbir şey istemeden gerçekte.

    STEPAN
    Belki de bir bilinci yoğunlaştırıyorum böylece
    Doğarak acılarıma her an yeniden
    Ve kendini kanatan bir bıçak gibi işte.

    LUSİN
    Anlıyorum Stepan, ne var ki, ben de
    Çıkmalı diyorum bu boğuntudan
    Bu yanlış orospuluktan, bilmiyorum
    Bana yardım edebilir misin? Daha doğrusu
    Bir yol gösteren değil, bir uğrak
    Olabilir misin bana?

    STEPAN
    Sadece bir anlaşma! Ne çıkar anlaşsak da biz
    Ve bütün anlaşmaların dünyada
    Sanırım bir anlamı var: yok gibiyiz hepimiz.

    LUSİN
    Öyleyse yalnız da değilsin sen. Ayrıca
    Tutsaksın yalnızlığına Stepan.

    STEPAN
    Bunu yadsımıyorum ki Lusin. Yadsımıyorum da
    Demek istiyorum ki, sen de yalnızsın benim gibi
    Biz ikimiz de yalnızsak.. ve işte bu durumda
    İki kişilik bir yalnızlık olmaz mı bizimkisi?
    Yok sanki bir şey yapacak..

    LUSİN
    Belki de var.. ama nasıl?

    STEPAN
    Zorlasak mı acaba bizim olmayan
    Görünmez bir mutluluğun yollarını
    Her türlü acılarla yılmadan
    Savaşsak mı geleceği kurtarmak için
    Ama gelecek ne Lusin, bilmem ki
    Bilsem bile ne çıkar, o zaman da ben neyim?

    LUSİN
    Düşündüm ben Stepan. Düşündüm daha önce de
    Diyorum bir geneleve gitmeli
    Hiç değilse bir karşıkoyma biçimi. Ve belki
    O yalanlardan, o yalan ilişkilerden
    Daha önemli bu, kim bilir

    STEPAN
    Bence bu kurtuluş yolu değil. Gerçi her şeyin hakkını vermeli.
    Üstelik kaygılanmadan
    Ama bir tükenme duygusu, ölümsü bir yılgınlık da
    Olabilir seninkisi. Öyleyse karar vermeli
    Bir çözüm yolu mu bu, değil mi?

    LUSİN
    Hep böyle baş eğmek mi? İstemiyorum bunu Stepan
    Düşmeli bir çirkinliğin içine. Ve yavaş yavaş
    Aşmalı çirkinliği.

    STEPAN
    Bak Lusin, şu da var ki, genelevse gideceğin yer senin
    Zaten bir genelevde yaşıyor gibisin
    Her türlü çirkinliğin içinde
    Her türlü düşmanlığın, her türlü bencilliğin
    İçinde anlaşıyorsun vuruşaraktan
    Ve kırılaraktan durmadan
    Öyleyse bir kurtuluş bu mu? Bana kalırsa
    Ölümünü içinde taşıyan bir isyan.

    LUSİN
    İsyandı tanrıya başkaldırmak da. Öyleyse
    Ben şimdi neye inanacağım
    Yalnızsam, beni yalnız bırakan
    Ve yalnız değilsem, kararsız bir yargıç olan
    Başkalarına mı?
    Yoksa kendime mi Stepan, ne dersin?

    STEPAN
    Korkunçtur, bana kalırsa adımıza
    Hazırlanmış bir oyun var bizim
    Hepimizi yalnız bıraktıkları bir oyun
    Ve bilirler, insanlar yalnız kaldıkça
    Konuştukları dil de değişir
    Sonunda hiç anlaşamazlar. Öyle ki
    Bir zaman parçası içinde, bir durumun
    Değişmez akışında, tekdüze
    Kalırlar bir sıkıntı avcısı gibi
    Ve bir gün anlarlar ki, bir güc değildir artık yalnızlık
    Ve bunu anlayınca, işte o zaman Lusin
    Aşıvermek isterler bu zamanla durumu
    Koşarlar, koşarlar, tam sınıra gelince
    Sanki o tel örgülere yapışmış gibi
    Bir duman oluverirler ya da kaskatı
    Bir kömür parçası, bir ceset..
    Nedir bu durumda insanın anlamı?

    LUSİN
    Aşmalı bu durumu Stepan.

    STEPAN
    Duymuyorum ben acılarımı. Ve yitirdim çoktan
    Yitirdim bütün karşıtlıkları. Ne umut
    Ne umutsuzluk, ne hiçbir şey
    Kurtaramaz varlığımı benim. Ve yoğun bir anlamsızlığın içinde
    Sanki renksiz, boyutsuz
    Ve göksüz, zamansız bir evrende
    Tek çıkar yol yaşamaksa Lusin
    Yaşıyorum ben de kaygısız
    Değişmez bir anlamsızlığı böylece.

    LUSİN
    Yani bir çıkmazı sürdürüyorsun kısaca
    Bu yitiriş kendini, bu çöküş
    Sanki bir üstünlük duygusu veriyor sana

    STEPAN
    Bense bir yalnızlık tarihini örüyorum ustaca. Ve gelecekteki
    Bir önseziyi kuruyorum şimdiden.

    LUSİN
    Asıl iş bir sonuca varmakta.

    STEPAN
    Varabilir misin?

    LUSİN
    Öyleyse çok uzun bir yol bu doğrusu.

    STEPAN
    Bir konyak daha içer misin?

    LUSİN
    Ayrılalım Stepan, belki biz anlaşıyoruz ama
    İlkemiz ayrı yaşamak
    Ve ne varsa işte bu ayrılıkta.

    STEPAN
    Adım Stepan, Lusin. Yani ben
    Bir satranç oyuncusu olamam

    LUSİN
    Elini ver Stepan, ne de olsa bir anlaşmadır bu
    Belki de bir anlaşmadır.

    Beğen

De ki işte:

Aşağıya bilgilerinizi girin veya oturum açmak için bir simgeye tıklayın:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Google+ fotoğrafı

Google+ hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Connecting to %s