Melanous #2

O kabuğu hiç kırmamalıydım diye mırıldandı yavru kuş. Pişmanlığının boyutu sesindeki titremeden belliydi. Bu aydınlık, bu güneş fazla bana.Yumurtanın içindeki kardeşlerinin kendisine kıkırdayarak güldüklerini duyabiliyordu içten içe. Aydınlığın kaynağına gitmek istemişti yumurtasındayken, ve şimdi de öyle yapacaktı. Güneşe doğru hareketlendi mavi kuş, yuvasının sınırlarını bilerek, aydınlığa çıkmanın anlamsız gururuyla başını bir an olsun eğmeden. Kardeşleri gibi yuvasında kalmalıydı  bana sorarsanız. Ama o gitmeyi seçti. Metrelerce yukardan yere çakılırken pişmanlık duydu mu bu aydınlık sevdasından diye düşünmedi kediler. Onu afiyetle yediler.

Reklamlar

“Melanous #2” için 2 yorum

De ki işte:

Aşağıya bilgilerinizi girin veya oturum açmak için bir simgeye tıklayın:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Google+ fotoğrafı

Google+ hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Connecting to %s