Şiir – Cemal Süreya

istanbul’lar geminin altında
kadınları sorarsan, onlar da öyle.
şişeler de geminin altında, güzin de.
allahtan beni kimsecikler görmüyor,
canımın istediğini yapıyorum.
çırılçıplak sularda yıkanıyorum, utanıyorum.
güzin utanmak istiyor; ama nerede?
nasıl utanacak bu boş şehirde?

güzin utanmak gerektiğini ileri sürüyor,
boyuna ileri sürüyor, gözleri mavi.
güzinciğim ufak bir kadın, bir öpüşlük canı var.
“hakkın var” diyorum; utanıyorum.
ama istanbul’lular, kadınlar, deniz yıldızları,
hepsi, hepsi geminin altında.
şişeler de orada, çuvalın üstünde,
elimle koymuş gibi biliyorum.

Reklamlar

De ki işte:

Aşağıya bilgilerinizi girin veya oturum açmak için bir simgeye tıklayın:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Google+ fotoğrafı

Google+ hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Connecting to %s